vrijdag 19 maart 2010

Dag 9: Einde eerste week en Brucker Bio Feedback voor Victor

Vandaag is alweer het einde van de eerste week therapie voor Victor. We hebben weer een bijzondere dag voor de boeg. Om 8:00 uur krijgen we eerst een gesprek met Astrid, dolfijntherapeute met een orthopedagogische achtergrond. Veronique mag tijdens de hele sessie op het dok erbij zitten en wij mogen halverwege van achter het dok toe komen kijken. ’s Middags hebben we met Victor een afspraak met Matthias voor een sessie Bio feedback bij Victor.
Met Astrid hebben we een aantal zaken, die we gisteren met Nicole besproken hebben, verder uitgediept. Het ging hier met name om het omgaan met bepaald gedrag van Victor. Hoe kunnen we daar als ouders op een goede manier mee om gaan. Hiervoor hebben we een aantal nuttige tips gekregen.
Na ons gesprek met Astrid zijn we naar de haaienbrug gelopen om te zien hoe ons kroost naar het dok zou lopen. Ze waren in goed gezelschap. Marco, de hoofdtherapeut, bracht hun samen met Mandy naar het dok. Hier zie je ze het dok opstappen.


Ik ben snel omgelopen om een foto van de voorkant te gaan maken. En daar zitten ze dan…


Het is de bedoeling dat Veronique meehelpt met de therapie. Ze kan dit doen door spulletjes aan te geven, als dat nodig is. Ze vindt het fantastisch en ook Victor vindt het leuk dat zijn zusje op het dok zit. Zo is het samen delen. Ondertussen wordt er wel hard gewerkt. Victor moet weer aan de slag met zijn pictogrammen bord en moet de picto’s nu aan Veronique geven. Daarna gaat hij met Mateo aan de slag en met veel plezier.


Thuis ben ik met Victor sinds oktober op zwemles. Alhoewel Victor geen angst voor water heeft, vindt hij het niet prettig om zijn hoofd onder water te doen. We hebben hier aan Mandy gevraagd of zij de komende tijd eens mee kan werken om naast alle therapie oefeningen door ook eens te kijken of ze dit mee kan nemen in de watersessies. Het idee is om Victor met een duikbrilletje te laten zwemmen. Dit kan hem meer rust en vertrouwen geven om zo weer een volgende stap te maken. Maar dan moet Victor natuurlijk wel het duikbrilletje op zijn neus laten zitten. Daarom wordt dit eerst op het dok uitgeprobeerd.


Het duikbrilletje blijkt te groot om echt mee het water in te gaan, maar het begin is gemaakt. We moeten het weekend op zoek naar een kleiner model.
Aan het eind van de eerste doksessie mogen we achter het dok komen staan. Dan kunnen we van dichtbij zien wat er allemaal gebeurt. Terwijl we ons achter een van de muurtjes installeren, komt Victor zeer geconcentreerd voorbij gezwommen.


De sessie eindigt met een paar mooie sprongen van Mateo en natuurlijk mogen ze als dank een visje geven aan Mateo. Eerst Victor en dan Veronique. Die kleine meid heeft ondertussen alle harten gestolen en zeker die van Mateo. Het is voor haar dan ook geen probleem om ook een visje aan Mateo te geven.


Dan is de therapie over en krijgen we in de nabespreking weerveel van Mandy te horen. In vergelijking met voorgaande jaren is Victor zijn concentratie en initiatief aanmerkelijk verbeterd. Hij laat meer zien wat hij kan, niet alleen op motorisch gebied maar ook op spraak.
Terugkijkend op de eerste week is het zeker goed verlopen. Victor heeft hard gewerkt en je merkt dat hij zekerder in zijn handelen wordt.

’s Middags gaan we naar Matthias voor een sessie Brucker Bio Feedback. Hermi had dit vorig jaar al eens gezien, maar toen hebben we er niks mee gedaan. Nieuwsgierig als we zijn, hebben we dit gemeld aan Mandy en die had meteen een afspraak voor ons geregeld. Aangezien we niet precies wisten wat er ging gebeuren, was Victor een beetje zenuwachtig. Maar Matthias is een aardige vent en papa en mama waren erbij, dus het zal wel goed zijn.

Wat is biofeedback? In het kort komt het er op neer dat er een aantal elektroden op een spier worden gezet. De elektrodes meten de activiteit/aansturing vanuit de hersenen naar de spieren. Deze activiteiten worden grafisch weergegeven op een beeldscherm en er kan een geluid gegeven worden als de waarde een bepaalde grens overschrijdt. Zo kun je heel gericht werken aan de revalidatie van een bepaalde spiergroep.

“Nou, Victor waar wil je aan werken?”, vroeg Matthias. Victor wilde werken aan zijn mondspieren. Dat was meteen een van de moeilijkste gebieden. Maar goed Victor wilde het en rondom zijn mond werden 6 elektrodes aangebracht en daar zat hij dan. Elke keer als Victor een klank maakte of zijn mondspieren aanspande, dan werd dat op het scherm weergegeven. Victor vind het maar stom en daarna raar.
Een tweede test hebben we gedaan met de spieren van zijn hand. Als hij zijn spieren bewoog dan ging de grafiek weer omhoog en klonk de toon.

Ik denk dat deze methode zeer goed zou kunnen werken met Victor. Zeker als we beginnen met het richten daarvan op de aansturing van de fijne motoriek en dan bedoel ik zijn handen. Probleem is alleen dat Victor wel mee moet willen werken. We gaan er het weekend eens verder over nadenken. Stiekem hebben we weer veel te doen in het weekend.
Maar goed. Eerst maar eens rustig de afgelopen week evalueren. ’s Middags bij het zwembad ontmoette ik nog een andere therapiefamilie en hebben we wat ervaringen uitgewisseld.
Morgen is het weekend en maandag gaan we weer verder.