zondag 25 september 2011

September 2011 - terug op Curacao

Het is anderhalf jaar geleden, dat we met Victor voor het laatst op Curacao zijn geweest. Hij had toen een goede dolfijntherapiesessies gehad en we waren van plan om in maart 2011 voor de vierde te gaan. De geboorte van Valentijn deed ons besluiten om de dolfijntherapie een half jaar uit te stellen, zodat hij genoeg gegroeid was om mee te gaan. En zo kwam het dat we afgelopen vrijdag 23 september met 6 personen vertrokken naar Curacao. Naast Victor en mijzelf gingen uiteraard ook Hermi, Veronique, Valentijn en oma van Engelen mee.












We hadden niet verwacht dat anderhalf jaar tussen twee therapiesessies zo lang zou duren. We waren een beetje gewend om elk jaar te gaan. Curacao is voor ons gezin een plek om het afgelopen jaar te evalueren en plannen te maken voor het komende jaar. De dolfijntherapie van Victor staat centraal, maar het feit dat we hier met het hele gezin zitten maakt het een hele bijzondere periode.








Het afgelopen jaar heeft Victor veel vooruitgang geboekt. Hij is niet alleen fysiek gegroeid, maar ook steviger in zijn schoenen gaan staan. Victor kon veel met zijn hoofd in de wolken lopen. Hij is dit jaar meer gaan aarden, zoals wij dat noemen. Hij staat letterlijk steviger op de grond en werkt hard in het thuisonderwijsprogramma dat we voor hem hebben opgezet. Zijn spraak gaat stapje voor stapje vooruit en ook het werken met zijn letterplank gaat gestaag door. Qua scholing loopt hij zelfs voor met de lesstof als we dat vergelijken met zijn leeftijdsgenootjes. Grote uitdaging nu is om hem, ondanks zijn gelimiteerde verbale communicatie, op een veilige manier te integreren met leeftijdsgenootjes. Op dat vlak willen we weer doelen formuleren samen met het CDTC om aan concreet aan te werken tijdens zijn therapie. Daarnaast willen we ook weer deelnemen aan een aantal workshops en individuele meetings met de therapeuten die hier voor ouders georganiseerd worden.





De vlucht zelf is goed verlopen. We begonnen met een 20 minuten vertraging, maar die werd gedurende de vlucht met tussenstop op Sint-Maarten ingelopen. Rond 1500 uur zaten we in ons appartement op het Lions Dive & Beach resort.





Morgen begint voor Victor de therapie. Anders dan vorige jaren, zal Mandy dit keer niet zijn dolfijntherapeute zijn. Zij is afgelopen augustus bevallen van een dochtertje en kan nog geen therapie draaien. Alsof toeval niet bestaat kwamen we afgelopen zaterdag Marco Kurschner, de hoofdtherapeut en man van Mandy, tegen. We waren allemaal blij om elkaar te zien en hij vertelde dat in overleg met Mandy besloten was dat Steffi zijn therapeute deze keer zal zijn. We zijn heel benieuwd hoe Victor en Steffi samen gaan werken. Het is nog niet bekend met welke dolfijn gewerkt gaat worden. Papito was Victor’s dolfijn in de eerste twee sessies en nog steeds Victor’s grote vriend. Vorig jaar werkte Victor met Mateo, een iets oudere mannetjes dolfijn, die hem meer rust heeft gebracht in zijn handelingen, zegt Victor zelf. Zoals Papito zijn vriend is, beschouwt Victor Mateo als zijn mentor.






Victor zijn therapie begint om 08:00 uur ’s ochtends en eindigt om 10:00 uur. Vroeg op, maar dat is in Curacao niet zo erg. Het blijft lekker weer en de ergste hitte moet nog komen. Op maandag de eerste therapiedag zullen we echter een half uurtje eerder moeten komen ivm een anamnese met Steffi.




Vanochtend zijn we lekker met zijn allen naar zee geweest en is iedereen ’s middags nog wat gaan slapen ter voorbereiding op de eerste dag. Victor is er klaar voor, wij ook en we zijn benieuwd naar wat er dit keer weer gaat gebeuren. Dat is elke keer weer een verrassing.